1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer

ვენდოთ თუ არა სამედიცინო ნიუსებს

მომხმარებლის რეიტინგი

ვენდოთ თუ არა სამედიცინო ნიუსებს

თუ არ ჩავთვლით ადამიანებს, რომელთაც სიგარეტის მავნებლობაც კი ვერ დაუჯერებიათ და კოლოფზე გაკეთებული წარწერა პროპაგანდისტული ხრიკი ჰგონიათ, ბევრს აღელვებს, მათი რომელი ჩვევა თუ ქცევა რგებს თუ ვნებს ჯანმრთელობას. რა ვჭამოთ? რამდენი ვივარჯიშოთ? რა სიხშირით მივმართოთ ექიმს ჯანმრთელობის შესამოწმებლად? ნებისმიერი ჩვენგანი მოელის, რომ მეცნიერება, სახელდობრ, სამედიცინო კვლევები, ამომწურავ პასუხს გასცემს ამ მნიშვნელოვან კითხვებს.

საუბედუროდ, ერთმნიშვნელოვანი პასუხის პოვნა ხშირად ძნელია. “ექსპერტები” ერთ დღეს ერთს ამბობენ, მეორე დღეს – მეორეს, მერე კი ისევ თავდაპირველ ჩვენებას უბრუნდებიან. ასეთმა წაღმა-უკუღმა ტრიალმა შესაძლოა ჭკუაზე შეგშალოს, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ცდილობ, რაც შეიძლება ჯანსაღი ცხოვრების წესი აირჩიო. თუნდაც კარაქისა და მარგარინის ამბავი გავიხსენოთ; რატომ უნდა დახარჯო უზარმაზარი ენერგია ცხოვრების წესის ძირფესვიანად შესაცვლელად, როცა დღეს ასე პოპულარული რჩევა სახვალიოდ შესაძლოა ცუდი მაგალითი აღმოჩნდეს?!

ვრცლად...

ჯულია ჩაილდი – ამერიკული კულინარიის ბებია

მომხმარებლის რეიტინგი

ჯულია ჩაილდი – ამერიკული კულინარიის ბებია ამერიკელი გურმანი, მზარეული, ავტორი, ტელეწამყვანი ჯულია ჩაილდი (1912–2004). მისი ნამდვილი სახელი და გვარია ჯულია მაკუილიამსი. ეს არის ადამიანი, რომელმაც ფრანგული სამზარეულო და კერძების მომზადების ტექნიკა გააცნო ამერიკელებს მისი რეცეპტების წიგნებისა და სატელევიზიო პროგრამების მეშვეობით. ჯულია ჩაილდმა მოახერხა და კულინარიით დააინტერესა ასიათასობით ამერიკელი დიასახლისი, თუმცა მანამდე მისი ცხოვრება სულ სხვანაირად მიედინებოდა – ის დაზვერვის აგენტი იყო.

ჯულია ჩაილდი დაიბადა კალიფორნიაში, ჯონ და ჯულია მაკუილიამსების ოჯახში, პასადენის კონსერვატიულ, მდიდარ უბანში. კოლეჯის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა სარეკლამო სააგენტოში, წერდა პუბლიკაციებს ადგილობრივი გამოცემებისთვის, მსახურობდა წითელ ჯვარში და ა.შ. 1941 წელს, მას შემდეგ, რაც სიმაღლის გამო (185 სმ.) აშშ საზღვაო ფლოტში სამსახურისთვის დაიწუნეს, ჯულია სტრატეგიული სამსახურების ოფისში (Office of Strategic Services) იწყებს მუშაობას. მის სახელს უკავშირდება ერთი ფრიად მნიშვნელოვანი გამოგონება – მეორე მსოფლიო ომის დროს გერმანელთა წყალქვეშა ნავების გასანადგურებლად წყლის სიღრმეში დამონტაჟებულ ბომბებს ხშირად ზვიგენები ეჯახებოდნენ ხოლმე და აფეთქებდნენ. ჯულია ჩაილდმა შეიმუშავა ქიმიური ნაერთის ფორმულა, ე.წ. ზვიგენების შხამი, რომელსაც ბომბების ზედაპირს უსვამდნენ. შედეგად, ზვიგენები ბომბებს ვეღარ ეკარებოდნენ და გერმანელთა არაერთი წყალქვეშა ნავი ჩაიძირა.

მუშაობის პერიოდში, კუნძულ ცეილონზე (შრი ლანკა) მივლინებისას ჯულიამ მომავალი მეუღლე პოლ ჩაილდი გაიცნო. მათ სხვადასხვა ქვეყანაში უწევდათ ცხოვრება და სწორედ მაშინ აღმოაჩინა ჯულიამ, რომ გარდა შემწვარი ინდაურისა და გოგრის ნამცხვრისა, რასაც ტრადიციულად ამზადებენ ხოლმე ამერიკელები მადლიერების დღის აღსანიშნავად, უამრავი საინტერესო და ეგზოტიკური კერძი არსებობს. შემდეგ პოლ ჩაილდი პარიზში გადაიყვანეს სამუშაოდ, სწორედ აქ მიეცა ჯულიას თავისი კულინარიული ნიჭის გამოვლენის შანსი. იგი სახელგანთქმულ კულინარიულ სკოლა Le Cordon Bleu- ში ჩაეწერა და მიუხედავად იმისა, რომ მოსწავლის პირობაზე უკვე საკმაოდ ასაკოვანი იყო, ყველა წინააღმდეგობა გადალახა და წარმატებით აითვისა კულინარიული ხელოვნების საიდუმლოებანი. მოგვიანებით მან თავის ორ თანამოაზრესთან ერთად პარიზში თვითონ გახსნა კულინარიული კურსები ამერიკელთათვის, რომელსაც ,,სამი გურმანის სკოლა” უწოდა და საკმაო პოპულარობაც მოიპოვა. სკოლაში დილიდან შუადღემდე ამზადებდნენ სადილებს, შემდეგ კი ყველანი ერთად გემრიელად მოულხენდნენ ხოლმე. ჯულია ჩაილდი არ აღიარებდა არანაირ დიეტას და ამბობდა: ,,მე დიეტაზე ვარ მანამ, სანამ ბიფშტექსი მომზადდება”. 1961 წელს ჯულია ჩაილდმა თანამოაზრეებთან _ სიმონ ბეკთან და ლუზეტ ბერტოლდთან ერთად დააგვირგვინა რვაწლიანი შრომა და გამოსცა 850-გვერდიანი კრებული ,,ფრანგული კულინარიის ხელოვნება”, რომელმაც აღაფრთოვანა ამერიკელები. წიგნი იმდენად პოპულარული გახდა რომ ჯულია ჩაილდის პორტრეტი ჟურნალ ,,თაიმსის” გარეკანზეც კი დაბეჭდეს. 1963 წელს შედგა ჯულია ჩაილდის სატელევიზიო პრემიერა – იგი მანამდე უპრეცედენტო კულინარიული გადაცემით The French Chef (“ფრანგი მზარეული”) წარსდგა მილიონობით ამერიკელი ტელემაყურებლის წინაშე. ჯულიამ იმ ასაკში დაიწყო გადაცემის მომზადება, როდესაც ზოგი ტელეწამყვანი კარიერას ამთავრებს, ის იმ დროისთვის 52 წლის გახლდათ და გადაცემას თითქმის ოთხი ათეული წლის განმავლობაში უძღვებოდა. ჯულია ჩაილდმა შეძლო დაერწმუნებინა ამერიკელები იმაში, რომ კულინარია – ეს ხელოვნებაა, მზარეულობა კი _ დიდი სიამოვნება და რომ ყველაზე უბრალო დიასახლისსაც კი შეუძლია თავის პატარა სამზარეულოში ნამდვილი ჯადოქრობა ჩაიდინოს და კულინარიული შედევრები შექმნას.

ჯულია ჩაილდი 2004 წელს, 92 წლის ასაკში გარდაიცვალა. მისი სამზარეულო დღეს მუზეუმადაა ქცეული და უამრავ დამთვალიერებელს მასპინძლობს. ამ ლეგენდარული პიროვნების შესახებ გასულ წელს რეჟისორმა ნორა ეფრონმა ფილმიც გადაიღო, რომელსაც ,,ჯული და ჯულია” ჰქვია და ცნობილი კულინარის როლს ასევე ლეგენდარული მერილ სტრიპი ასრულებს.

GEMRIELIA.GE

ერთი ლამაზი სიმღერა, რომელიც ცუდმა შესრულებამ დაამახინჯა

მომხმარებლის რეიტინგი

რამდენი ლამაზი სიმღერა დაამახინჯამკითხველის წერილი:

რამდენი ლამაზი სიმღერა დაამახინჯა არასწორმა და არაპროფესიონალურმა შესრულებამ... რასაკვირველია, “ნაბახუსევზე ღიღინს” ვერავინ ვერავის დაუშლის, მაგრამ, როდესაც ამით საკუთარი თავს “აპიარებენ”, ეს უკვე მეტისმეტია.. ამით ილახება ავტორის რეპუტაცია და მახინჯდება თვითონ სიმღერაც.

მაგალითისთვის ერთ შემთხვევაზე მოგახსენებთ: “სოხუმელი კაცი ვიყავ, სოხუმელი აღარ ხარო - სიმღერა, რომელმაც ბევრი აატირა” – ამ სათაურით გავრცელდა ვიდეო-რგოლი და საკმაო “პოპულარობა” მოიპოვა, თუმცა უნდა აღინიშნოს, რომ ტექსტისა და მუსიკის ავტორი გიორგი ბარამაშვილია.

სიმღერა ზურაბ ჟვანიას რჩევით დაიწერა 1997 წელს, გადაიღო დათო გერსამიამ და დაამონტაჟა “ნეო-სტუდიამ”. თავდაპირველად მე-2 არხზე გადიოდა ხშირად, შემდეგ ავტორმა არჩია, მისთვის სასურველ დროს გაჟღერებულიყო და პაუზის შემდეგ არასასიამოვნო სიურპრიზს წააწყდა, რაც, რა თქმა უნდა, არასასიამოვნო და საგანგაშოც კია. სტროფების ბოლოს სხვა ცნობილი სიმღერის მელოდიაა გამოყენებული, ტექსტი თვითნებურადაა გადაკეთებული და საერთოდ აღარ აქვს მისამღერი, რის გამოც სიმღერას დაერქვა “სოხუმელი ვარ”, შესრულების მანერაზე რომ აღარაფერი ვთქვათ... 

სიმღერის ტექსტი, მართლაც, ამაღელვებელი და ემოციურია, თუმცა მისი ავტორისეული შესრულება კიდევ უფრო მეტ მოწონებას დაიმსახურებს. ასე რომ, მსმენელმა უნდა იცოდეს მათი “მოწონებული” სიმღერის ნამდვილი ისტორია და მის “ორიგინალსაც” მალე იხილავს, უფრო სწორად, გაიხსენებს..